دوش چون نیلوفر از غم پیچ و تابی داشتم

هر نفس چون شمع لرزان اضطربی داشتم

اشک سیمینم به دامن بود بی سیمین تنی

چشم بی خوابی ز چشم نیم خوابی داشتم

سایه اندوه بر جانم فرو افتاده بود

حال خوبی ندارم شاهد بیعدالتیهایی بودم که نمیتونم باهاشون کنار بیام

ای کاش ادم مثل دیونه ها باشه چیزی از این دنیا نفهمه که اذیتش کنه

 

ادما تا زنده هستن قدر همدیگرو نمیدونند اما تا طرف میمیره اونم به خاطر ابروی خودشون

حاضرن مقبره هم بسازند تا گناهان و عذاب وجدانشون کمتر دیده بشه

بازم نه به خاطر اون خدا  بیامر

زخاطری همرنگ شب بی آفتابی داشتم

خانه از سیلاب اشکم همچو دریا بود و من

خوابگه از موج دریا چون حبابی داشتم

محفلم چون مرغ شب از ناله دل گرم بود

چون شفق از گریه خونین شرابی داشتم

شکوه تنها از شب دوشین ندارم کز نخست

یه عمر با مردی زندگی کنی با نداری هاش بسازی حتی برای خرید یه بربری معطل بمونی

از مهمونی رفتن پرهیز کنی چون لباس نداری

ابرو داری کنی ..قابلمه خالی رو به خاطر در و همسایه خالی خالی دم بزاری

تا همسایت فکر کنه برنجی بار کردی و دلت بلرزه تا نکنه همسایه  کنجکاویشم گل

کنه در قابلمه رو هم برداره تازه ببینه خالیه

غذا نخورده بچه هاتو بخوابونی به امید روزهای اینده که روزگار بر وفق مراد بشه

سختی ها تموم بشه و بعد بیست و هشت سال زندگی مشترک

ببینی که اقا دیگه صاحب جا و مقامی بشه و روزهای سخت اوایل زندگی رو

فراموش کنه و الان قدر گذشت عمر همسرش رو ندونه و اصلا اونو نبینه و

راحت ندیده بگیره زحماتشو

حتی الانشم  این زندگی رو کی داره اداره میکنه که اقا با خیال راحت

هر روز یه پله ترقی میکنه این موفقیتها رو و این ارامش فکری رو کی بوجود

اورده که اون میتونه به کارهاش برسه و صاحب کارخونه و .....

بخت ناساز و دل ناکامیابی داشتم

نیست ما را پای رفتن از گرانجایی چون کوه

کاش کز فیض اجل عمر شهابی داشتم

شادی از ماتمسرای خاک میجستم رهی

انتظار چشمه نوش از سرابی داشتم

 

این چیزارو تو زندگیدوستی که از بچگی باهاشون بزرگ شدم

میبینم و کاری از دستم بر نمیاد تا انجام بدم بعد از ناتونی خودم اذیت میشم

چرا زنان ایرانی اینقدر مورد ظلم واقع میشن

مردا البته دور از جون همه مردان واقعی مرد نماها به قدری گستاخ شدند

که بعد از ۲۸ سال زندگی مشترک راحت دست همسرش رو بگیره و بگه بفرما بیرون

یا چرا قانون ما اسلام عزیز ما باید تعدد همسر داشتن رو برای مردان مجاز بدونه

و اما زن دستش به جایی بند نباشه

زن بخاطر ابرو داری و فرزندانش بسوزه و بسازه اما اقا براحتی چون الان ماشین مدل بالا داره

و پول تو جیبش پره و و به راحتی هر کاری که میخواد رو میتونه انجام بده و دست اخر هم

بگه مگه از خونه بابات اوردی همه اموالی که دارم از دست رنج خودمه

اگه این خانم تو خونه های مردم کلفتی هم کرده بود الان یه حقوق بازنشستگی داشت

شاید یه بیمه ای داشت

و حتی صاحبخونه ای که تو اون خونه این خدمتکارش بوده موقع خداحافظی

از این خانم قدر دانی هم کنه اما تو این ۲۸ سال زحمت حالا دستشم به جایی بند نیست

تازه بهش میگن خوش اومدی

به خدا نمیفهمم که اسلام ما که دین کاملیست چرا این قانون و این

اجازه رو به مردان داده

اگه جوابی قانع کننده داشتید من رو هم قانع کنید چون واقعا برام قابل هضم نیست

شرح حالی که اشاراتی به مشکلات یه دوست نزدیک بود رو براتون گفتم

و بی عدالتیهایی که در حق خیلی از خانمهای جامعه ما میشه رو بیان کردم

ای ناله چه شد در دل او تاثیرت

کامشب نبود یک سر مو تاثیرت

با غیر گذشت و سوخت جانم از رشک

 ای آه دل شکسته کو تاثیرت ؟

نمیدونم چی بگم از کدوم گلایه هاش بگم از کدوم زحمتهاش بگم

از کدوم گریه های شبانش بگم از تنهاییاش چی بگم

حالا که سنی ازش گذشته زیباییش و جوونیش رو بپای همسرو فرزنداش گذاشته

حالا پیش اقوامش تف بندازه  تو صورتش و هر چی دلش بخواد به همسرش بگه

به جرم اینکه  خانمش ازش یه کلمه پرسیده تو که تنها امروز رفتی بیرون و داشتی با مبایلت

 با من صحبت میکردی صدای خانمی اومد  اون کی بود

 

حالا هم که این خانم دچار ناراحتی اعصاب شده بگه که چقدر ببرمت دیونه خونه

در حالی که یه بار در بیمارستان اعصاب بستری شده

چرا نمیتونم بی خیال بشم ..چرا نمیتونم فراموش کنم

نی افسرده ای هنگام گل روید ز خا ک من

که برخیزد از آن نی ناله های دردناک من

مزار من اگر فردوس شادی آفرین باشد

 
به جای لاله و گل خار غم روید ز خاک من

مخند ای صبح بی هنگام که امشب سازشی دارد

 
نوای مرغ شب بسا خاطر اندوهناک من

 
نیم چون خاکیان آلوده گرد کدورتها

صفای چشمه  مهتاب دارد جان پاک من

چو دشمن از هلاک من رهی خشنود میگردد

بمیرم تا دلی خشنود گردد از هلاک من

 

نمیدونم چی بگم سرم داره میترکه غم سنگینی تو دلمه

 

 

 

 

 

 

فلک   از  بحر  تسبیح    خداوند                         چو  جن و انس و حورا،  یا علی گفت

چو آدم   توبه  در نزد  خدا  کرد                         برای      ترک      اولا،  یا علی گفت

میلاد با سعادت امیر المومنین (ع) به همه عزیزان و پدران محترم مبارک

 

سلام ای پدر مهربانم

ای استوار ترین پدیده برای من

ای کسی که صبر و گذشت رو از تو اموختم

ای کسی که خالصترین و نایابترین محبت واقعی را در اغوشت بهرمند شدم

ای پدر نازنینم که با اینهمه مشقت و سختی روزگار و  که نیمی از 

عمر گرانمایه ات را روی تخت بیماری سپری کردی و

هیچگاه شکوه و شکایتی نکردی

پدر عزیزم دلم برای اغوش پر مهرت تنگ شده و خجلم از

اینکه کاری که شایسته تو باشد را نتوانستم در حقت ادا کنم

پدر ،ای پشتوانه ما ..ای تکیه گاه ما ...ای سنگ صبور بانوی سیب